N 340 - N48 Zwolle-Ommen

2.4 Crisis- en herstelwet

2.4.1 Inleiding

Op 31 maart 2010 is de Crisis- en herstelwet (Chw) in werking getreden. Deze wet is gericht op de versnelling van infrastructurele projecten, grote bouwprojecten en projecten voor duurzaamheid, energie en innovatie. Het doel is de gevolgen van de recessie te bestrijden en een duurzaam herstel van de economische structuur van Nederland te bevorderen.

In grote lijnen komen in de wet de volgende onderwerpen aan de orde:

• bijzondere bepalingen voor projecten (hoofdstuk 1 Chw). Voor de in de bijlage I en II van de wet opgesomde (categorieën van) ruimtelijke en infrastructurele projecten voorziet de wet in versnelling van procesrecht;
• bijzondere voorzieningen (hoofdstuk 2 Chw). De wetgever voert een aantal bijzondere (nieuwe) instrumenten in als ontwikkelingsgebieden en projectuitvoeringsbesluiten.

De regelgeving uit hoofdstuk 1 en 2 Chw heeft een tijdelijk karakter, in de zin van dat zij rechtskracht hebben tot 1 januari 2014. De wetswijzigingen in hoofdstuk 3 zijn permanent van aard. Hierbij moet wel het voorbehoud worden gemaakt dat de regering het voornemen heeft om ook de maatregelen met een tijdelijk karakter een permanente status te geven. Dit blijkt uit de regeringsverklaring van 26 oktober 2010, waarin de minister-president aangeeft: 'En om meteen maar één voorbeeld te geven: de Crisis- en herstelwet wordt permanent'.

2.4.2 Gevolgen in het kader van het inpassingsplan N 340/N48

In hoofdstuk 1 Chw zijn tijdelijke maatregelen opgenomen, die procedures beogen te verkorten. Om onder hoofdstuk 1 te vallen, dient er sprake te zijn van een project dat is opgenomen in bijlage I of II van de wet. Bijlage I definieert categorieën van ruimtelijke en infrastructurele projecten, terwijl bijlage II juist concrete projecten aanwijst.

Het project N 340/N48 valt onder de werking van de Chw omdat een provinciaal inpassingsplan wordt opgesteld dat valt onder bijlage I van de Chw. Het effect daarvan is dat versnellingsmogelijkheden in het bestuursprocesrecht van toepassing zijn. Het gaat dan om het volgende:

Beperking beroepsrecht lagere overheden (artikel 1.4 Chw)

Decentrale bestuursorganen en decentrale publiekrechtelijke rechtspersonen hebben enkel nog toegang tot de bestuursrechter indien zij de geadresseerde zijn van een besluit (artikel 1.4 Chw). Het recht om zich bij geschillen over burgerlijk recht tot de civiele rechter te wenden blijft onverlet.

Passeren materiële gebreken (artikel 1.5 Chw)

Inhoudelijke gebreken in de besluitvorming worden, door het orgaan dat op het bezwaar of beroep beslist, in stand gelaten als aannemelijk is dat de belanghebbenden daardoor niet worden geschaad.

Termijnen beroep en hoger beroep (artikel 1.6 Chw)

De administratieve rechter moet de versnelde behandelingsprocedure ex afdeling 8.2.3 Algemene wet bestuursrecht toepassen (binnen zes maanden uitspraak of tussenuitspraak) en strenger toezien op motivering van het beroep en het opvoeren van nieuwe beroepsgronden (artikelen 1.6-1.7 Chw).

Relativiteitsvereiste (artikel 1.9 Chw)

De rechter zal in beroep niet over gaan tot vernietiging van een besluit als partijen zich baseren op een rechtsregel die niet strekt tot bescherming van hun belangen (artikel 1.9 Chw). Zo zal een rechter bijvoorbeeld niet overgaan tot vernietiging, indien partijen in beroep gaan tegen de schending van een geluidsnorm, waarvan zij zelf feitelijk geen hinder ondervinden.

Houdbaarheid oude feiten (artikel 1.10 Chw)

Als een bestuursorgaan na de vernietiging van een besluit een nieuw besluit neemt, dan mag ze bij dat nieuwe besluit in beginsel uitgaan van de feiten zoals die waren bij het nemen van het vernietigde besluit; het hele onderzoek hoeft niet te worden overgedaan (artikel 1.10).