| Plan: | Streefkerk, Nieuwe Veer 76 |
|---|---|
| Status: | vastgesteld |
| Plantype: | bestemmingsplan |
| IMRO-idn: | NL.IMRO.0694.BPNieuweVeer76STK-VG01 |
Het aspect water is van groot belang binnen de ruimtelijke ordening. Door verstandig om te gaan met het water kan verdroging en wateroverlast (waaronder ook risico van overstromingen e.a.) voorkomen worden en kan ook de kwaliteit van het water hoog gehouden worden.
Met ingang van 3 juli 2003 is een watertoets in de vorm van een waterparagraaf en de toelichting hierop een verplicht onderdeel voor ruimtelijke plannen van provincies, regionale openbare lichamen en gemeenten. Met dit besluit wordt de zogenaamde watertoets verankerd in het Besluit van ruimtelijke ordening 1985. Dit houdt in dat de toelichting bij het ruimtelijk plan een beschrijving dient te bevatten van de wijze waarop rekening is gehouden met de gevolgen voor de waterhuishouding. Dit beleid is voortgezet in het huidige Besluit ruimtelijke ordening.
In dit besluit wordt het begrip “waterhuishouding” breed opgevat. Aangesloten wordt bij de definitie zoals die is opgenomen in de Wet waterhuishouding (art. 1Wwh). Zowel het oppervlaktewater als het grondwater valt onder de zorg voor de waterhuishouding. Bij de voorbereiding van een waterparagraaf dienen alle van belang zijnde waterhuishoudkundige aspecten beoordeeld te worden. Naast veiligheid en wateroverlast (waterkwantiteit) zullen ook de gevolgen van het ruimtelijk plan voor de waterkwaliteit en verdroging bezien worden.
Per brief van 20 maart 2012, zie Bijlage 2 Wateradvies, heeft het waterschap Rivierenland advies uitgebracht over dit plan. Het waterschap adviseert positief over het plan mits de gemaakte opmerkingen op een juiste wijze worden verwerkt. De opmerkingen van het waterschap hebben betrekking op de ligging van de ontwikkeling binnen de beschermings- en buitenbeschermingszone van de waterkering en de beperkingen die met dit met zich meebrengt voor de uitvoering van het plan. De opmerkingen van het waterschap zijn verwerkt in paragraaf 4.5.3 van deze toelichting.
Met ingang van 22 december 2009 is het Waterbeheerplan 2010-2015 Werken aan een veilig en schoon Rivierenland bepalend voor het waterbeleid. Dit plan gaat over het waterbeheer in het hele rivierengebied en het omvat alle watertaken van het waterschap: waterkeringen, waterkwantiteit, waterkwaliteit en waterketen. Daarnaast beschikt het Waterschap Rivierenland over een verordening: de Keur voor waterkeringen en wateren. Hierin staan de geboden en verboden die betrekking hebben op watergangen en waterkeringen. Voor het uitvoeren van werkzaamheden kan een vergunning nodig zijn. De werkzaamheden in of nabij de watergangen en waterkeringen worden getoetst aan de beleidsregels.
Het waterschap kent primaire keringen (deze liggen voornamelijk langs de grote rivieren) en regionale waterkeringen (deze liggen langs boezemwateren en kanalen). Het waterkerend vermogen van de dijken mag niet worden aangetast door ruimtelijke ingrepen. De huidige sterkte van de waterkering blijft nodig. Niet alleen de dijk, maar ook de zogeheten beschermingszones aan weerszijden van de dijk verdienen bescherming. De Keur van waterschap Rivierenland is hierop van toepassing. Er gelden daarom restricties voor bebouwing en andere activiteiten op en langs de dijken. De kern- en beschermingszone vormen samen de waterkering, daarnaast wordt bij primaire waterkeringen ook een buitenbeschermingszone onderscheiden. Ook hierop is de Keur van Waterschap Rivierenland van toepassing. Naast het voorkomen van negatieve effecten op de huidige waterkeringen is het van belang dat een eventueel toekomstig hoger beschermingsniveau kan worden gerealiseerd ofwel niet wordt gefrustreerd. Het waterschap wil de ruimte behouden om de waterkering in de toekomst te versterken. Dat wordt bereikt door te voorkomen dat er wordt gebouwd in een bepaalde zone aan weerszijden van de waterkering. Dit noemt men het profiel van vrije ruimte. Hiervoor gelden per locatie bepaalde afmetingen; het dwarsprofiel is op te vragen bij het waterschap. Het waterschap is verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van de waterkeringen. Verweving van functies met de waterkering is niet gewenst. Op de verbeelding van het bestemmingsplan worden de kern- en beschermingszone opgenomen met de dubbelbestemming Waterstaat - Waterkering.
De primaire waterkering kent een kernzone, beschermingszone en buitenbeschermingszone, waarop de keur van Waterschap Rivierenland van toepassing is. Het nieuw op te richten bijgebouw ligt in de beschermings- en buitenbeschermingszone van de primaire waterkering. Gezien de ligging in de beschermingszone en de buitenbeschermingszone dient rekening te worden gehouden met het dijkprofiel. Uit het wateradvies blijkt dat bij herbouw en uitbreiding op de grens van de beschermingzone en de buitenbeschermingszone bouwactiviteiten zijn toegestaan mits het bouwwerk niet wordt ingegraven. Het nieuw te realiseren gebouw wordt niet onderkelderd. De fundering komt niet dieper te liggen dan het oorspronkelijke maaiveld.
Op bestemmingsplankaarten wordt de buitenbeschermingszone niet opgenomen met de dubbelbestemming Waterstaat - Waterkering omdat hier slechts geringe beperkingen gelden.
Het plangebied wordt gekenmerkt door een bepaalde drooglegging. Dit is de maat waarop het maaiveld, het straatniveau of het bouwpeil boven het oppervlaktewaterpeil ligt. Doorgaans geldt voor het maaiveld een drooglegging van 0,70 meter, voor het straatpeil een drooglegging van 1 meter en voor het bouwpeil een drooglegging van 1,3 meter. Er wordt uitgegaan van het zomerpeil.
Voldoende drooglegging is nodig om grondwateroverlast te voorkomen. In gebieden waar grondwateroverlast bekend is of gebieden met hoge grondwaterstanden adviseert het waterschap om hier nader onderzoek naar te doen. Eventuele maatregelen zijn het ophogen van het maaiveld of kruipruimteloos bouwen. In de onderhavige situatie is dit echter niet aan de orde.
In gebieden met rivierkwel dient aan getoond te worden dat een T=10 hoogwatersituatie op de rivier in combinatie met de T=2 winterbui volgens Buijsman en Velds niet leidt tot onacceptabele peilstijgingen en afvoeren. Dit plan voorziet in de vervanging van een bestaand bijgebouw. Tengevolge hiervan treden geen wijzigingen op in de grondwaterhuishouding.
Waterschap Rivierenland is verantwoordelijk voor het oppervlaktewater in het plangebied. Hierbij kan onderscheid worden gemaakt tussen waterkwantiteit en waterkwaliteit.
Binnen het plangebied ligt een C-watergang. Alle werkzaamheden in de watergang of de bijbehorende beschermingszone zijn vergunningsplichtig omdat deze invloed hebben op de water aan- en afvoer, de waterberging of het onderhoud. Een onderhoudsstrook is een obstakelvrije strook die als beschermingszone in de legger is aangewezen. Met deze zone wordt handmatig en/of machinaal onderhoud van de watergang vanaf de kant mogelijk gemaakt.
Voor A-watergangen is die strook 4 meter breed (in de Alblasserwaard en Vijfheerenlanden en in het Land van Heusden en Altena geldt een breedte van 5 meter), gemeten uit de insteek. Voor B-watergangen is de strook 1 meter breed. C-watergangen hebben geen beschermingszone.
Op de Verbeelding van het bestemmingsplan worden minimaal de A-watergangen opgenomen met de bestemming Water. De beschermingszone van de watergangen wordt niet bestemd. De boezemgebieden of het winterbed krijgt de dubbelbestemming Waterstaat - Waterberging.
De herbouw van het bijgebouw vindt niet plaats binnen een beschermingszone van een watergang. Het plan heeft dan ook geen invloed op het oppervlaktewatersysteem.
Er zijn geen overstorten uit het gemengde rioolstelsel in of nabij het plangebied die een risico kunnen opleveren voor het plangebied.
In het plangebied ligt geen rioolwaterpersleiding van het waterschap. Onderhavig plan voorziet in de realisatie van een bijgebouw van een woning. Aansluiting op de riolering is niet nodig.
In het plangebied is geen oppervlaktewater of grond aanwezig met een hoge natuurwaarde.
Gelet op het voorgaande vormt het aspect water geen belemmering voor de uitvoering van dit bestemmingsplan. Er is geen toename van verhard oppervlak die van invloed is op de waterhuishouding.