| Plan: | Streefkerk, Nieuwe Veer 76 |
|---|---|
| Status: | vastgesteld |
| Plantype: | bestemmingsplan |
| IMRO-idn: | NL.IMRO.0694.BPNieuweVeer76STK-VG01 |
Op 16 januari 1992 is in Valletta (Malta) het Europees Verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed (Verdrag van Malta) ondertekend. Het Nederlandse parlement heeft dit verdrag in 1998 goedgekeurd. Het Verdrag van Malta voorziet in bescherming van het Europees archeologisch erfgoed onder meer door de risico's op aantasting van dit erfgoed te beperken. Deze bescherming is in Nederland wettelijk verankerd in de Monumentenwet. Op basis van deze wet zijn mogelijke (toevals)vondsten bij het verrichten van werkzaamheden in de bodem altijd beschermd. Er geldt een meldingsplicht bij het vinden van (mogelijke) waardevolle zaken. Dat melden dient terstond te gebeuren. In het kader van een goede ruimtelijke ordening in relatie tot de Monumentenwet kan vooronderzoek naar mogelijke waarden nodig zijn zodat, waar nodig, die waarden veilig gesteld kunnen worden en/of het initiatief aangepast kan worden.
In opdracht van acht gemeenten in de regio Alblasserwaard/Vijfheerenlanden heeft BAAC bv voor het gehele grondgebied van deze gemeenten een archeologische inventarisatie uitgevoerd en vervolgens een archeologische verwachtings- en beleidsadvieskaart opgesteld.
Voorafgaand aan werkzaamheden in gronden met een middelhoge tot hoge verwachtingswaarde en bij de archeologische waarden (rijksmonument en AMK-terreinen), dient bij bepaalde activiteiten een verkennend archeologisch onderzoek te worden uitgevoerd door een hiertoe archeologisch gecertificeerd bureau.
Uit het voorontwerpbestemmingsplan 'Buitengebied Liesveld' blijkt dat voor de locatie van het nieuwe bijgebouw onderzoek noodzakelijk is bij bouwplannen groter dan 100 m2 die niet worden gerealiseerd op een bestaande fundering. In de onderhavige situatie is sprake van een bijgebouw met een oppervlakte van 120 m2 dat voor het grootste deel wordt gerealiseerd op de locatie van een bestaand bijgebouw. Gelet op de geringe omvang van de bodemverstoring wordt een aanvullend archeologisch onderzoek in deze situatie niet nodig geacht.
Mochten er bij het realiseren van het project toch archeologische vondsten worden aangetroffen zullen deze, conform de verplichting volgens artikel 47 van de Monumentenwet, worden gemeld bij de Rijksdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek.
Het cultuurhistorisch erfgoed van Nederland bestaat uit monumentale panden, historische zichtlijnen, kenmerkende landschappen en waardevolle lijn- en/of vlakelementen. Het cultuurhistorisch erfgoed geeft een beeld van de geschiedenis van het landschap. Daarom is bescherming van deze elementen van belang. Ter plaatse van het plangebied zijn geen waardevolle cultuurhistorische objecten gelegen.
Het doel van het beleid met betrekking tot aardkundige waarden is om de ontstaansgeschiedenis van het aardoppervlak zichtbaar, beleefbaar en begrijpelijk te houden. Om aardkundige waarden te beschermen zijn aardkundig waardevolle gebieden aangewezen. Het plangebied is niet in een dergelijk gebied gelegen.
De aspecten archeologie en cultuurhistorie vormen geen belemmering voor de uitvoering van dit plan. Het te vervangen bijgebouw ligt niet op een erf dat als cultuurhistorische waardevol is aangemerkt en veroorzaakts slechts een beperkte verstoring van het bodemprofiel.